عارف بزرگوار سیّد ابوالحسن حافظیان خراسانی (1282-1360 هـ ش) در مشهد مقدّس در خاندان سیادت و تقوا دیده به جهان گشود. در آغاز تحصیل، به فراگرفتن ادبیات، ریاضی، طب قدیم، نجوم، هیئت، فقه و اخلاق پرداخت، لیکن به زودی وارد ریاضت و تحصیل علوم غریبه گشت. به سفارش پدر بزرگوارش سیّد میرزا آقا، حاج شیخ حسنعلی اصفهانی معروف به «نخودکی» او را به شاگردی خود در ریاضات، پذیرفت. حافظیان تحصیل خود را در حجره‌ای در مدرسه میرزا جعفر و عبادات و ریاضات خود را در حجره فوقانی صحن عتیق جنب ایوان عبّاسی مقابل «بقعه مطهره» انجام می‌داد. ایشان مدتی نیز به خدمت حاج سیّد مظهر حسین هندی مشغول بود. مرحوم حافظیان در حوزه مشهد با کسانی چند دوست گشت از جمله مرحوم حاج شیخ مجتبی قزوینی و همین دوست بود که با ذکر مقامات و کرامات و علوم سیّد موسی زرآبادی، وی را متوجه آن مربی کامل کرد. در سال 1347هجری قمری، به اتفاق حاج شیخ مجتبی قزوینی برای ملاقات و زیارت حضرت سیّد موسی زرآبادی به قزوین مسافرت نمودند، آنچه در مدت گذشته به آن موفق شده بود، گویا مقدمه ای بود برای رسیدن به آن سیّد بزرگوار، بعد از آن به ترقیات کاملی موفق گشت، و صاحب مکاشفات و ضمیری روشن شد، و قوه ارادی او قوی گردید. به سال 1351هجری قمری به هندوستان مسافرت نمود، و تا ده سال و شش ماه به ایران مراجعت نکرد. در کنار دریای گنگا، که دریای مقدس هندوهاست دیدن کرد. در هردوار، در آب گنگا غسل کرد، در بتخانه (پشت به بت و رو به قبله) نماز خواند و بعد از نماز با صدای بلند و لحن عربی، قرآن قرائت نمود. مرتاضین زیادی استماع کرده و متأثر شدند. در شهر سرینگر کشمیر برای شیعیان، مسجدی بنا کردند. برای تعیین جهت قبله، در دامنه کوه ترال کشمیر، بر بالای کوه صوفی پوره، برجی مربع از جنس سنگ ساختند. در آنجا نوشته است: «دو رکعت نماز بخوانید، حاجت از خدا بخواهید»، هر کس از شیعه و سنی هر حاجتی دارد آنجا رفته و دعا می کند، اسم آن محل را «آستانه» گذارده اند. و در شب‌های نیمه شعبان جشنی باشکوه در کنارش برگزار می‌کنند. حافظیان در کنار میر سید علی همدانی نقش مؤثری در گسترش اسلام در کشمیر داشته است. لوح محفوظ، که یکی از عجایب علمی است، توسط آن بزرگوار عالم به اسرار اعداد در قالب جدول 25×25 خانه در رابطه با انسان كامل بودن حضرت محمد صلی الله علیه و آله در همان سرزمین تصنیف کرده است. ایشان شرحی بر لوح مذکور با عنوان شرح و تفسیر لوح محفوظ نوشتند. لوح جنة الاسماء، که گمان نمی رود کسی تا کنون آن را به این صحت و کمال و زیبایی نوشته باشد نیز از ایشان است. ضریح شیر و شکر حضرت رضا علیه السلام از دیگر آثار مرحوم حافظیان است. وی در رواق دارالسرور (یکی از رواق های حرم امام علی بن موسی الرضا علیه السلام) مدفون است.