بزرگ ترین دغدغه روحی حضرت حافظیان

دکتر سید علی موسوی گرمارودی: بزرگ ترین دغدغه روحی حضرت حافظیان، رنجی بود که از پایمال شدن حقّ امیرالمؤمنین علی (ع)، می برد.

در محبّت چهارده معصوم (ع) استغراق داشت. از دیوان های شعرای عرب هم اشعار مدیحه ی چهارده معصوم (ع) را غالباً حفظ کرده بود.

به ویژه قصیده ی بلند ملا مسیحای [= فَسوَی فَسایی ۱۰۳۷ تا ۱۱۲۷ قمری] ۱ را در مدح حضرت امیر سلام الله علیه، که من از پدر خود بسیار می شنیدم، او نیز می خواند با مطلع:

 

ما ارتحت مذ رکبت للبین جیرانی

یا صاحبیّ باتلافی أجیرانی

 

یعنی: از آن دم که همسایگانم، پا در رکابِ فراق نهاده اند، آرامش ندارم؛ خدا را ای همرهان از دست می روم! مرا پناه دهید!

و خاصّه ابیات زیر از آن قصیده را:

 

من لی بعاصف شملال یبلغنی

الی الغری فیلقّینی و ینسانی

الی الذی فرض الرّحمن طاعته

علی البریه من جنّ و انسان

علیّ المرتضی الحاوی مدائحه

اسفار تورات بل آیات قرآن

تنزّه الرّبّ عن مثل یخبّرنا

بأنّه و رسول الله سیّان

رحب الاکفّ اذا فاضت انامله

لو لم یقل حسب ثنی یوم طوفان ۲

 

یعنی: کو آن اسب بادپا تا مرا بر خاک نجف افکنَد و تنها باز گردد / نزد کسی که خدا پیروی از او را بر آدمی و پری واجب گردانیده است / نزد مرتضی علی که همه ی ابواب و سِفرهای تورات، فراتر از آن قرآن، مدح او را در بر دارد. / بی مانندی خدا ناگزیر، او را تنها به پیامبر همانند می سازد / بخشنده ای که چون چشمه های جود از سرانگشتان کریمش، فرا جوشد، اگر نگویند «بس!»، طوفان نوح را تکرار خواهد کرد.

 

…………..

۱- برای شرح حال رجوع فرمایید به ریحانه الادب ذیل ملا مسیحا و الغدیر، ج ۱۱، ص ۳۶۹، چاپ چهاردهم، دارالکتب العربی بیروت، ۱۹۷۷٫

 

۲- برای دیدن تمام قصیده رجوع فرمایید به الغدیر، ج ۱۱، ص ۳۶۹، چاپ چهاردهم، دارالکتب العربی بیروت، ۱۹۷۷٫

 

 

منبع: کتاب حافظ اسرار، ص ۱۵۳

 

 

برای مشاهده «ترجمه و شرح قصیده ی غدیریه ی مولی مسیحا فسوی» اینجا کلیک کنید.





0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


9 + = 18